مدرسه پسرانه شیخ الاسلامی ساوه

به نام خداوند بخشنده ی مهربان، خداوندی که داده اش نعمت است و نداده اش حکمت و خواسته اش امتحان. با عرض سلام و خسته نباشید خدمت حضار عزیز و محترم، امیدوارم حالتون خوب باشه و در تمامی مراحل زندگی موفق و مؤید بوده باشید. خیلی خیلی ممنونم که دعوت مارو پذیرفتید و در این جلسه حضور پیدا کردید. جلسه ای که برای پیشرفت و موفقیت دانش آموزانی که فرزندان شمایند تشکیل شده.دانش آموزانی که اگر شماو معلمان به دادشان نرسید و یاریشان نکنید نخواهند توانست خود را از این مرداب بزرگ نجات دهند. مردابی که به قدری بزرگ و عمیق است که افراد بی تجربه ای مثل آنان بدون کمک شما در آن غرق خواهند شد و زمانی که چشمانشان باز شود خواهند گفت اگر پدرم، اگر مادرم و حتی اگر معلمم به من میگفت دچار این واقعه نمی شدم دریغ از اینکه آنان بارها گفته اند ولی گوش آن ها ناشنواست. پس چه باید کرد؟ آیا باید آن ها را به حال خودشان رها نمود؟ یا اینکه همان صحبت های قبلی را بار ها و بار ها تکرار نمود که هم خود خسته شوید و هم فرزندانتان را از خود دور کنید؟. ا